Rehabilitacja stawu żuchwy: na czym polega i ile trwa
Opracowanie: Redakcja Alfa Dental.
Rehabilitacja stawu skroniowo-żuchwowego to fizjoterapia stawu łączącego żuchwę z czaszką oraz mięśni żucia. Obejmuje badanie, terapię manualną, pracę z tkankami miękkimi, ćwiczenia domowe i naukę nawyków odciążających żuchwę. Czas terapii i liczbę wizyt fizjoterapeuta ustala po pierwszym badaniu, na podstawie przyczyny, nasilenia i czasu trwania dolegliwości.
Na czym polega rehabilitacja stawu skroniowo-żuchwowego?
Rehabilitacja stawu skroniowo-żuchwowego to indywidualnie dobrane postępowanie fizjoterapeutyczne obejmujące staw, mięśnie żucia i powiązane struktury. Jej celem jest poprawa funkcji i komfortu oraz swobodniejszy ruch żuchwy. Ważna jest też prawidłowa pozycja spoczynkowa, czyli ułożenie rozluźnionej żuchwy, gdy nie mówisz ani nie jesz.
Staw skroniowo-żuchwowy (SSŻ) łączy żuchwę z czaszką. Tworzą go powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i krążek stawowy, czyli elastyczna wkładka między kośćmi. Staw pracuje przy otwieraniu i zamykaniu ust, wysuwaniu i cofaniu żuchwy oraz ruchach na boki.
SSŻ to struktura anatomiczna, a zaburzenia skroniowo-żuchwowe (w skrócie TMD) to dolegliwości stawu i mięśni żucia. Fizjoterapia stomatologiczna jest częścią opieki interdyscyplinarnej, czyli prowadzonej przez kilku specjalistów. W klinice Alfa Dental w jednym miejscu dostępne są fizjoterapia, protetyka i diagnostyka obrazowa. Ułatwia to wymianę informacji między specjalistami, gdy plan leczenia tego wymaga.
Jakie metody stosuje się w rehabilitacji stawu żuchwy?
Rehabilitacja obejmuje cztery grupy metod: terapię manualną, pracę z tkankami miękkimi, ćwiczenia i edukację pacjenta. Fizjoterapia nie gwarantuje usunięcia przyczyny, a część przyczyn wymaga równoległego leczenia stomatologicznego lub lekarskiego.
Zadania poszczególnych grup metod opisano poniżej.
- Terapia manualna to przede wszystkim mobilizacja stawu, czyli powolne, kontrolowane ruchy wykonywane rękami terapeuty.
- Praca z tkankami miękkimi odbywa się od zewnątrz twarzy i wewnątrz jamy ustnej. Jest ukierunkowana na ból i tkliwość mięśni twarzy i szyi.
- Ćwiczenia, czyli kinezyterapia, to indywidualnie dobrane ćwiczenia domowe.
- Edukacja uczy ograniczania zaciskania zębów, utrzymywania pozycji spoczynkowej i autoterapii, czyli samodzielnej pracy według instruktażu. Stres jest jednym z możliwych czynników, ale nie jedyną przyczyną.
Uzupełniająco stosuje się kinesiotaping, czyli naklejanie elastycznych taśm na skórę. Jego skuteczność w TMD nie jest potwierdzona. Blokady i iniekcje toksyny botulinowej wymagają kwalifikacji lekarskiej. Suche igłowanie, czyli nakłuwanie mięśnia cienką igłą bez podawania leku, jest metodą inwazyjną. Przed zabiegiem upewnij się, że osoba go wykonująca ma odpowiednie przeszkolenie i ubezpieczenie oraz działa zgodnie z aktualnymi przepisami i zasadami bezpieczeństwa.
Przy jakich objawach rozważa się rehabilitację stawu żuchwy?
Rehabilitację rozważa się przy bólu okolicy stawu i mięśni żucia, ograniczonym otwieraniu ust, blokowaniu żuchwy oraz trzaskach z bólem. Szumy uszne, zawroty głowy czy kłopoty ze wzrokiem mają wiele przyczyn i wymagają osobnej diagnostyki lekarskiej.
Najczęstsze sygnały wymieniono poniżej.
Objawom tym często towarzyszy bruksizm, czyli aktywność mięśni żucia podczas snu albo w czuwaniu. We śnie ma ona charakter rytmiczny lub nierytmiczny. Na jawie obejmuje powtarzający się lub utrzymany kontakt zębów, napinanie albo wysuwanie żuchwy. Bruksizm to nie to samo co dysfunkcja stawu. Bóle głowy i szyi często z nimi współwystępują.
Rzadziej rehabilitację rozważa się po urazie twarzy albo u osoby leczonej ortodontycznie, jeśli współistnieje odrębnie rozpoznany ból lub zaburzenie funkcji żuchwy; samo leczenie ortodontyczne nie jest wskazaniem. Opisy objawów dysfunkcji stawu skroniowo-żuchwowego na forum nie zastąpią badania, bo te same dolegliwości mają różne przyczyny. Objawy wymagające pilnej wizyty opisuje sekcja o pilnych sytuacjach.
Rehabilitację
rozważa się, gdy:
- Ból narasta przy jedzeniu i szerokim otwieraniu ust
- Ruchomość żuchwy jest ograniczona, na przykład trudno odgryźć kęs kanapki
- Przy otwieraniu ust słychać trzaski lub klikanie w żuchwie
- Żuchwa zacina się w trakcie ruchu, czyli dochodzi do jej blokowania
Kiedy rehabilitacja stawu żuchwy nie jest potrzebna?
Trzaski bez bólu, blokowania i ograniczenia ruchu nie oznaczają automatycznie konieczności rehabilitacji. Sam dźwięk nie przesądza o rozpoznaniu, a jego znaczenie ocenia się razem z bólem i ruchomością.
Trzaski stawowe nabierają znaczenia, gdy towarzyszy im ból, ograniczenie ruchu albo trudność w jedzeniu i mówieniu. Możliwe są wtedy trzy drogi postępowania.
- Obserwacja objawów i odciążanie żuchwy.
- Planowa ocena u lekarza dentysty lub fizjoterapeuty.
- Pilna konsultacja przy nagłym zablokowaniu żuchwy.
Nie prowokuj trzasku celowo i nie powtarzaj ruchu, aż dźwięk ucichnie. O dalszym postępowaniu zdecyduje badanie.
Rehabilitacja stawu żuchwy... to fizjoterapia dobrana po badaniu
Jak przebiega pierwsza wizyta?
Pierwsza wizyta składa się z wywiadu, badania ruchów żuchwy i mięśni żucia oraz ustalenia planu terapii. Dostępność CBCT, czyli tomografii stożkowej, nie oznacza, że badanie jest potrzebne każdemu pacjentowi.
Najpierw rozmawiasz z lekarzem dentystą lub fizjoterapeutą. Pytania dotyczą bólu i sytuacji, w których narasta, a także blokowania, urazów i przebytych zabiegów.
Potem następuje diagnostyka stawowa. Specjalista sprawdza, czy otwierasz usta symetrycznie i jak szeroko, a następnie bada mięśnie żucia. Gdy ich dotyka, mówisz, gdzie czujesz tkliwość. W razie potrzeby ocenia też odcinek szyjny kręgosłupa oraz stan uzębienia i zgryzu.
Plan terapii powstaje dopiero po ocenie klinicznej. Badania obrazowe zleca lekarz, gdy widzi do nich wskazanie. Rezonans magnetyczny (MRI) pokazuje krążek i tkanki miękkie, a CBCT struktury kostne. Zabierz posiadane wyniki i zalecenia po zabiegach, ale nowych badań nie wykonuj na własną rękę.
Jakie ćwiczenia na dysfunkcje stawu skroniowo-żuchwowego dobiera fizjoterapeuta?
Ćwiczenia na dysfunkcje stawu skroniowo-żuchwowego dobiera fizjoterapeuta po badaniu, osobno dla każdego rodzaju problemu z ruchem żuchwy. Forsowanie ruchu i ćwiczenie mimo bólu mogą nasilać objawy, dlatego ćwiczenia wykonuje się w zakresie, który nie wywołuje bólu.
Ćwiczenia żuchwy mają poprawić kontrolę i wzorzec ruchu, w tym symetryczne otwieranie ust. Inne stosuje się przy bólu, inne przy trzaskach, blokowaniu czy ograniczonym otwieraniu. Dlatego źródła podają różne dawkowanie, a ten poradnik nie podaje serii ani powtórzeń.
Autoterapia SSŻ opiera się na instruktażu i zaleceniach terapeuty. Ćwiczenie należy przerwać i skontaktować się z fizjoterapeutą w sytuacjach wymienionych poniżej.
- Ból narasta.
- Pojawia się nowe blokowanie.
- Otwieranie ust się pogarsza.
W okresie bólu zaleca się proste nawyki odciążające: miękkie jedzenie, małe kęsy, rezygnację z gumy do żucia i unikanie bardzo szerokiego otwierania ust.
Czy masaż skroniowo-żuchwowy można wykonywać samodzielnie?
Tak, delikatny automasaż mięśni żucia od zewnątrz twarzy wykonujesz samodzielnie dopiero po instruktażu fizjoterapeuty. Taka praca na mięśniach to co innego niż mobilizacja stawu, którą wykonuje terapeuta. Technik wewnątrzustnych nie wykonuje się samodzielnie na podstawie opisu.
Masaż obejmuje okolicę mięśnia żwacza, czyli policzek przy kącie żuchwy, oraz mięśnia skroniowego na skroni. Nacisk ma być komfortowy. Terapia tkanek miękkich w domu często poprzedza ćwiczenia, zgodnie z zaleceniem terapeuty. Przerwij masaż, gdy pojawi się ból, drętwienie, blokowanie, obrzęk lub pogorszenie ruchu.
Ile trwa rehabilitacja stawu skroniowo-żuchwowego?
Czas rehabilitacji stawu skroniowo-żuchwowego fizjoterapeuta ustala po pierwszym badaniu, na podstawie rozpoznania, nasilenia i czasu trwania objawów. Nie istnieje uniwersalny pakiet wizyt odpowiedni dla każdego rozpoznania.
Pod jedną nazwą mieszczą się różne sytuacje: przeciążenie mięśni, zmiany wewnątrz stawu i powrót do sprawności po zabiegu. Każda wymaga innego planu, dlatego źródła nie podają jednej liczby wizyt.
Po badaniu zapytaj o trzy różne wartości: długość pojedynczej wizyty, odstępy między wizytami i czas całego postępowania. Fizjoterapia stawu skroniowo-żuchwowego przebiega w czterech etapach wymienionych poniżej.
- Ocena wyjściowa.
- Terapia w gabinecie połączona z ćwiczeniami domowymi.
- Ponowna ocena.
- Decyzja o kontynuacji, zmianie planu albo samodzielnym podtrzymaniu efektów.
Postępowanie zachowawcze, czyli bez zabiegów inwazyjnych, zaleca się jako pierwsze. U części pacjentów wystarczają edukacja, uspokojenie i autoterapia.
Od czego zależy liczba wizyt?
Liczba wizyt wynika z cech samego problemu i sytuacji pacjenta, wymienionych poniżej.
- Rodzaj dysfunkcji SSŻ: mięśniowa czy stawowa, w tym blokowanie żuchwy.
- Czas trwania objawów.
- Czynniki podtrzymujące, takie jak bruksizm podczas snu lub w czuwaniu i stres.
- Regularność autoterapii.
- Rzadziej przebyty uraz albo równoległe leczenie ortodontyczne lub protetyczne.
Jak ocenia się postępy terapii?
Postęp ocenia się po zmianie bólu, zakresu ruchu i codziennych czynności: żucia, mówienia, otwierania ust. Chwilowa ulga po wizycie to co innego niż utrzymująca się poprawa funkcji. Sam brak trzasku nie świadczy o postępie. Gdy po uzgodnionym etapie poprawy nie ma, ponownie ocenia się plan i rozpoznanie, bez obwiniania pacjenta.
Jak wygląda rehabilitacja po zabiegu stomatologicznym lub operacji?
Rehabilitacja po zabiegu przebiega według etapu gojenia i zaleceń operatora, dlatego różni się od terapii przewlekłej dysfunkcji. Operator to lekarz, który wykonał zabieg.
Fizjoterapia może być zalecona po wybranych zabiegach stomatologicznych i szczękowo-twarzowych, zwłaszcza przy ograniczeniu otwierania ust lub po rozległej operacji; nie jest rutynowo potrzebna po każdej ekstrakcji ani implantacji. Ekstrakcja, implantacja i operacja szczękowo-twarzowa nie mają wspólnego harmonogramu ćwiczeń. Leczenie kanałowe nie jest automatycznym wskazaniem do rehabilitacji.
Termin rozpoczęcia ustala zespół prowadzący. Zespół decyduje też o zakresie ruchu i doborze technik, dlatego świeżo operowanej okolicy nie rozciągaj samodzielnie. Fizjoterapia po operacji szczękowo-twarzowej ma znaczenie także po urazach, bo urazy twarzy i żuchwy mogą wtórnie zmieniać pracę stawu. Objawy wymagające szybkiej reakcji opisuje kolejna sekcja.
Kiedy objawy stawu żuchwy wymagają pilnej wizyty?
Pilnej pomocy wymagają objawy nagłe: duszność, narastający obrzęk lub niedające się zatrzymać krwawienie po zabiegu, nagłe lub nieustępujące zablokowanie żuchwy, uraz twarzy oraz obrzęk z gorączką. Większość dolegliwości stawu to jednak sytuacje planowe.
Objawy, które mogą się pojawić w trakcie terapii i po zabiegu, wymieniono poniżej.
- Przejściowa tkliwość mięśni po wizycie u fizjoterapeuty.
- Okresowe napięcie żuchwy rano.
- Przejściowe drętwienie po znieczuleniu, w czasie zapowiedzianym przez operatora.
Pozostałe objawy dzielą się na trzy poziomy pilności, opisane poniżej od najpilniejszego.
- Natychmiast: duszność, trudność w połykaniu śliny, szybko narastający obrzęk dna jamy ustnej lub szyi albo silne krwawienie po zabiegu wymagają wezwania 112 lub pomocy SOR. Gdy usta nie domykają się po ziewnięciu, czyli przy zwichnięciu żuchwy, albo po urazie zmienia się zwarcie zębów, jedź na SOR. Nie nastawiaj żuchwy samodzielnie.
- Tego samego dnia: nagłe zablokowanie utrudniające jedzenie lub picie oraz ból lub szczękościsk z gorączką, obrzękiem albo bólem zęba. Szczękościsk to ograniczenie otwierania ust; może mieć przyczynę mięśniową, bólową, zapalną, pourazową lub pozabiegową. Ten sam poziom obejmuje nowe drętwienie twarzy lub warg niezwiązane ze znieczuleniem albo dłuższe, niż zapowiedział operator. Dotyczy też nasilającego się bólu po zabiegu z gorszym samopoczuciem. Skontaktuj się z operatorem, lekarzem dentystą lub lekarzem, także w nocnej i świątecznej opiece zdrowotnej.
- Planowo: ból przy żuciu, trzaski z bólem, poranna sztywność, nawracające, samoistnie ustępujące blokowanie oraz ograniczenie ruchomości żuchwy, czyli stopniowo malejące lub asymetryczne otwieranie ust. Umów konsultację stomatologiczną lub fizjoterapeutyczną.
Po zabiegu stosuje się ucisk zgodnie z zaleceniami operatora. Krwawienie, które pozostaje silne lub nie ustępuje mimo ciągłego ucisku, wymaga natychmiastowej pomocy. Przedłużone krwawienie podczas leczenia przeciwkrzepliwego to powód do pilnego kontaktu z operatorem lub pomocą doraźną, bez samodzielnego odstawiania leku.
Skonsultuj się z lekarzem. Gdy objawy nie są nagłe, a ból, trzaski z bólem albo ograniczone otwieranie ust utrzymują się mimo odciążania żuchwy lub utrudniają jedzenie i mówienie, badanie pozwala ocenić staw i mięśnie oraz dobrać postępowanie do rozpoznania.
Ile kosztuje terapia stawów skroniowo-żuchwowych?
Diagnostyka stawowa w Alfa Dental kosztuje 1200 zł, a konsultacja lekarza specjalisty 350 zł. Cena diagnostyki nie określa kosztu fizjoterapii.
Cena fizjoterapii stawu skroniowo-żuchwowego wynika z planu ustalonego po badaniu, dlatego plan leczenia wycenia się indywidualnie. Szyna relaksacyjna kosztuje 800 zł i jest osobnym świadczeniem, niewliczanym do kosztu terapii. Ceny podano według cennika kliniki, stan na 23.09.2026. Ostateczny koszt zależy od planu ustalonego po badaniu, a aktualne kwoty zawiera cennik kliniki.
Czy rehabilitacja stawu skroniowo-żuchwowego jest dostępna na NFZ?
W ramach NFZ można korzystać z fizjoterapii ambulatoryjnej ze skierowaniem, jeśli istnieją wskazania medyczne. Trzeba jednak sprawdzić, czy dana placówka z umową NFZ prowadzi terapię okolicy stawu skroniowo-żuchwowego.
Skierowanie na fizjoterapię ambulatoryjną wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego. Z nim zapisujesz się do placówki, która ma umowę z NFZ. Nie każda poradnia rehabilitacyjna prowadzi terapię tego stawu, więc zapytaj o nią przy rejestracji.
Zasady są jednakowe w całym kraju: rehabilitacja stawu skroniowo-żuchwowego we Wrocławiu, fizjoterapia stawów skroniowo-żuchwowych w Warszawie, Opolu czy Białymstoku podlega tym samym regułom.
Czym rehabilitacja różni się od szyny i leczenia zgryzu?
Rehabilitacja ma usprawnić pracę mięśni i ruch żuchwy, a szyna okluzyjna to nakładka na zęby rozważana m.in. do ochrony uzębienia. Szyna i fizjoterapia mają różne zadania, a o szynie decyduje lekarz dentysta po kwalifikacji.
Szyna okluzyjna to ogólna nazwa różnych aparatów nakładanych na zęby, a szyna określana jako relaksacyjna lub stabilizacyjna jest jednym z ich rodzajów; inne szyny mogą mieć odmienne działanie i wskazania. Lekarz dentysta rozważa ją m.in. w celu ochrony zębów przed następstwami bruksizmu. Szynoterapia nie jest obowiązkowym elementem rehabilitacji. Ochrona uzębienia to nie to samo co leczenie bólu, a dowody na zmniejszanie bólu TMD przez szyny są bardzo niepewne.
Część źródeł wskazuje zgryz jako przyczynę dolegliwości. Przeglądy badań nie potwierdzają jednak korekty zgryzu jako leczenia. Decyzja o leczeniu protetycznym zapada więc po diagnostyce, a nie z założenia.
Leczenie stawów skroniowo-żuchwowych dobiera się zależnie od tego, czy celem jest praca nad funkcją, ochrona uzębienia czy wyjaśnienie przyczyny objawów.
| Postępowanie | Na czym polega | Kto prowadzi lub kwalifikuje | Udział pacjenta | Co poprzedza zastosowanie | Czego nie należy zakładać |
|---|---|---|---|---|---|
| Terapia manualna (mobilizacje stawu) | Kontrolowane ruchy stawu wykonywane rękami terapeuty | fizjoterapeuta | bierny | ocena kliniczna i przeciwwskazań | że usuwa każdą przyczynę |
| Praca z tkankami miękkimi | Techniki ukierunkowane na ból i tkliwość mięśni twarzy i szyi, zewnątrz- i wewnątrzustnie | fizjoterapeuta | bierny | badanie | że technikę wewnątrzustną wykonuje się samodzielnie |
| Ćwiczenia domowe | Ćwiczenia kontroli i wzorca ruchu żuchwy | pacjent po instruktażu | czynny, regularny | badanie i instruktaż | że jeden zestaw pasuje każdemu |
| Edukacja i zmiana nawyków | Nauka ograniczania zaciskania zębów, pozycji spoczynkowej i autoterapii | fizjoterapeuta i pacjent | czynny | rozpoznanie czynników podtrzymujących | że zawsze wystarcza jako jedyna metoda |
| Kinesiotaping | Elastyczne taśmy na skórze jako metoda uzupełniająca | fizjoterapeuta | bierny | ocena | że ma potwierdzoną skuteczność |
| Szyna okluzyjna (np. relaksacyjna) | Nakładka na zęby, m.in. do ochrony uzębienia przy bruksizmie | lekarz dentysta | noszenie według zaleceń | kwalifikacja i kontrola dopasowania | że leczy ból TMD lub jest konieczna przy każdym bólu |
| Diagnostyka obrazowa (MRI, CBCT) | Obraz krążka i tkanek miękkich (MRI) lub kości (CBCT) | lekarz zlecający | wykonanie badania ze skierowaniem | wskazanie kliniczne | że samo badanie leczy lub jest potrzebne każdemu |
O co jeszcze pytają pacjenci przed rehabilitacją stawu żuchwy?
Nie, terapia nie musi boleć. Jeśli podczas wizyty lub ćwiczeń dolegliwości narastają, powiedz o tym terapeucie, który zmodyfikuje plan. Ból podczas terapii, także podczas masażu, nie świadczy o jej skuteczności. Po wizycie może pojawić się przejściowa tkliwość mięśni, a niepokojące objawy opisuje sekcja o pilnych wizytach.
Rehabilitacja szczęki to potoczna nazwa rehabilitacji stawu skroniowo-żuchwowego i mięśni żucia. Podczas mówienia i żucia porusza się żuchwa, a szczęka pozostaje nieruchoma. Zakres terapii wynika z tego, czy problem jest przewlekły, pourazowy czy pozabiegowy. Po zabiegu plan ustala zespół prowadzący, jak opisano w części o rehabilitacji pozabiegowej.
Źródła
Poradnik oparto na wytycznych klinicznych, przeglądach systematycznych i materiałach publicznych instytucji zdrowotnych.
Źródła medyczne
- NHS, „Temporomandibular disorder (TMD)”, Health A to Z (dostęp: 2026).
- National Institute of Dental and Craniofacial Research (NIH), „TMD (Temporomandibular Disorders)”, materiał dla pacjentów, aktualizacja 2025, https://www.nidcr.nih.gov/health-info/tmd (dostęp: 2026).
- Schiffman E. i wsp., „Diagnostic Criteria for Temporomandibular Disorders (DC/TMD) for Clinical and Research Applications”, J Oral Facial Pain Headache, 2014;28(1):6-27.
- Armijo-Olivo S. i wsp., „Effectiveness of Manual Therapy and Therapeutic Exercise for Temporomandibular Disorders: Systematic Review and Meta-Analysis”, Phys Ther, 2016;96(1):9-25.
- Busse J.W. i wsp., „Management of chronic pain associated with temporomandibular disorders: a clinical practice guideline”, BMJ, 2023;383:e076227.
- AAOMR/AAOP, zalecenia dotyczące obrazowania stawu skroniowo-żuchwowego (dostęp: 2026).
- Cochrane Database of Systematic Reviews, przegląd CD012850 dotyczący interwencji okluzyjnych w zaburzeniach skroniowo-żuchwowych (dostęp: 2026).
- Lobbezoo F. i wsp., „International consensus on the assessment of bruxism: Report of a work in progress”, J Oral Rehabil, 2018.
- „Updating the Bruxism Definitions: Report of an International Consensus Meeting”, 2024.
- Merck Manual Professional Version, „Trismus” (dostęp: 2026).
Źródła pozabiegowe
- Royal Devon University Healthcare NHS Foundation Trust, „Advice on managing post-extraction bleeding”, 2026.
- SDCEP, „Management of post-extraction haemorrhage” (dostęp: 2026).
- NHS, materiały pozabiegowe dotyczące znieczulenia miejscowego i chirurgii jamy ustnej (dostęp: 2026).
Źródła zawodowe i administracyjne
- Krajowa Izba Fizjoterapeutów, materiały dotyczące kształcenia praktycznego i suchego igłowania (dostęp: 2026).
- Krajowa Izba Fizjoterapeutów, „Dekalog zmian polskiej fizjoterapii”, 2023, https://kif.info.pl/dekalog-zmian-polskiej-fizjoterapii/.
- PARP, rekomendacje kompetencji sektora opieki zdrowotnej, 2023.
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz.U. 2013 poz. 1522, z późn. zm.).
- Narodowy Fundusz Zdrowia, informacje dla pacjenta o rehabilitacji leczniczej (dostęp: 2026).
- Pacjent.gov.pl, „Jak skorzystać z rehabilitacji w warunkach ambulatoryjnych”, https://pacjent.gov.pl/jak-skorzystac-z-rehabilitacji-w-warunkach-ambulatoryjnych (dostęp: 2026).
- Cennik Alfa Dental, 2026.
Tagi:


